برنامهریزی توسعه شخصی

در زندگی شخصی یکی از مسائلی که روزانه با آن مواجه هستیم؛ برنامهریزی است. هر روز برای آن روز برنامهای داریم که احتمالن چند ساعت قبل از شروع از آن روز یا در ابتدای شروع آن روز، در مورد آن فکر کردهایم و جوانب آن را سنحیدهایم و بر اساس اهمیت، موارد آن را اولویتبندی کردهایم.

نکتهای که در مورد برنامهریزی در زندگی شخصی چند وقتی است که ذهن مرا به خود مشغول ساخته، طولانی مدت بودن برنامه است. یعنی برای مدتی طولانی منابع و تخصیص آنها، اهداف و چگونگی رسیدن به آنها و در کل کیفیت گذراندن عمر شخص برای خود مشخص و معلوم باشد. این باعث میشود که زندگی شخص جهتدار و هدفمند شده و تمام تلاشها و سعیها علاوه بر شدت و سرعت گرفتن، کاتورهای نباشند و در نهایت به نتیجهای مطلوب بر اساس ارزشها و هنجارهای فرد برسد.

یک برنامهی طولانیمدت و راهبردی شخصی در ادبیات مدیریت به عنوان برنامهریزی توسعه شخصی مطرح است. شخص بر اساس دیدگاهها و جهانبینیاش مأموریت و رسالت خود را تعیین کرده و بر اساس ارزشها و هنجارهایش برای مدتهای متعدد اعم از بیست ساله تا پنج ساله بنابر تشخیص و نیاز خود برنامهریزی راهبردی انجام میدهد و بر اساس آن نیز برنامههای عملیاتی برای مدت کوتاهتر طرحریزی میشوند.

فکر بکنید که اگر زندگیتان تا این حد هدفمند شود، چگونه انسجام شخصیت پیدا میکنید و تمام رفتارها و افعال یکپارچه میشوند!

چه خوب است که به این سمت حرکت کنیم. به سمت زندگی هدفمند با اهداف روشن و واضح.